پُ...ر...ز

برای پذیرفتن اینکه یکسال گذشته است یک طیف FTIR در محدوده عدد موجی  1388 تا 1389 از زندگی ام میگیرم.

پُر است از پیکهای متنوع.

شروع میکنم به رمزگشایی وقایع مربوط به هر پیک.

پیکهای تیز و قوی را سریعا تشخیص میدهم و وقایع آنها را به یاد می آورم.

پیکهای پهن و ضعیف را هم که بی ارتباط با آن پیکهای سرکش نیستند بالاخره ردیابی میکنم.

ولی سخت است که قبول کنم که در طی این یکسال فقط همین تعداد پیک رخ داده است.

دقیق میشوم و نمودار را بزرگتر میکنم،

 باور نکردنی است.

منحنی مملو از پیکهای ریز و تیزی میشود که در هیبت بقیه گم شده بودند.

محدوده این پیکها در حد یک روز است و حتی کمتر . چند ساعت ، چند دقیقه و یا چند لحظه.

بنابراین این پیکها میتواند مربوط به شنیدن یک خبر باشد یا کاشتن یک گل یا درک یک مفهوم یا دیدن یک فرد یا شستن یک ظرف یا خریدن یک لباس و یا رفتن به یک پیک نیک یا ...

این پیکها نه چشمگیرند و نه دهن پُرکن. پُزدادنی هم نیستند. ولی برای خودم ارزشمندند و گاهی معیار ارزش.

وقتی ذهنم را مجبور میکنم تا بخشی از این اتفاقات را به یاد آورم راحت تر میپذیرم که یکسال گذشته است.